คู่มือการออกแบบและระบบระบายน้ำสำหรับเครื่องล้างเท้าก่อนละหมาดในมัสยิด

อุปกรณ์ในห้องน้ำมาตรฐานมักใช้งานไม่ได้ผลทันทีที่ผู้ใช้ยกเท้าขึ้นจากพื้น พื้นลื่น เคาน์เตอร์สูงไม่เหมาะสม และท่อระบายน้ำที่อุดตันในช่วงเวลาที่มีผู้คนสวดภาวนามากที่สุด ทำให้พิธีกรรมทางศาสนาเป็นอันตราย ห้องน้ำที่ออกแบบมาโดยเฉพาะจึงเป็นสิ่งจำเป็นเครื่องล้างเท้าก่อนละหมาด (วุฎู)ช่วยขจัดจุดบกพร่องเหล่านี้ทั้งหมดได้ หากข้อกำหนดระบุจำนวนผู้ใช้ ลำดับขั้นตอนพิธีกรรม และวิศวกรรมการระบายน้ำตั้งแต่เริ่มต้น

คู่มือนี้ให้ข้อมูลแก่คณะกรรมการมัสยิด ผู้วางแผนห้องละหมาดในสนามบิน และผู้จัดการสถานที่สำหรับศาสนาต่างๆ เพื่อให้พวกเขาสามารถพัฒนาอ่างล้างเท้าจากแนวคิดเริ่มต้นไปจนถึงแบบร่างทางกลที่ได้รับการอนุมัติ

ลำดับขั้นตอนการทำวุฎู (การอาบน้ำละหมาด) มีส่วนกำหนดรูปแบบการออกแบบอย่างไร

ขั้นตอนการอาบน้ำละหมาด (วูดู) มีลำดับที่แน่นอน และแต่ละขั้นตอนมีความหมายเชิงกลไกโดยตรง:

1. มือ(×3): อ่างล้างหน้าความสูงมาตรฐานทั่วไปใช้ได้ ไม่จำเป็นต้องเข้าถึงระดับพื้น
2. ปากและจมูก(×3): บริเวณอ่างเดียวกัน; เทคนิคการใช้น้ำแบบโค้ง ไม่จำเป็นต้องดัดแปลงอุปกรณ์
3. ใบหน้า(×3): เขตลุ่มน้ำเดียวกัน
4. แขนถึงข้อศอก(×3): ผู้ใช้ยื่นแขนไปข้างหน้า อ่างกว้างช่วยลดการกระเด็น
5. ศีรษะ (เช็ด): ผ่านครั้งเดียว ไม่จำเป็นต้องใช้น้ำไหล
6. จากเท้าถึงข้อเท้า(×3):ขั้นตอนนี้เป็นตัวขับเคลื่อนข้อกำหนดรางทั้งหมด

เท้าเป็นส่วนสุดท้ายที่จะล้าง ในการล้างเท้า ผู้ใช้ต้องยกเท้าแต่ละข้างขึ้นไปแตะขอบอ่าง หรือนั่งลงแล้วยกเท้าแต่ละข้างขึ้นไปทางช่องระบายน้ำที่อยู่ระดับต่ำ ในสถานที่สาธารณะ วิธีการนั่งล้างเป็นวิธีเดียวที่ช่วยลดความเสี่ยงจากการหกล้มให้อยู่ในระดับที่ยอมรับได้ ข้อกำหนดเพียงข้อเดียวนี้ คือการที่ผู้ใช้ต้องนั่งล้างเท้าทีละข้าง จะกำหนดความสูงของอ่าง ตำแหน่งที่นั่ง ตำแหน่งที่วางเท้า และบริเวณระบายน้ำ

สิ่งนี้ทำให้เครื่องล้างเท้าสำหรับทำวูดูอยู่ในหมวดหมู่การระบายน้ำระดับต่ำเช่นเดียวกับอ่างล้างเศษอาหารและสิ่งอำนวยความสะดวกที่เกี่ยวข้องแม้ว่าท่าทางของผู้ใช้และลำดับขั้นตอนของพิธีกรรมจะต้องการการกำหนดค่าที่แตกต่างกันก็ตาม

การกำหนดขนาดรางน้ำตามจำนวนผู้ใช้งาน

กำหนดค่าพื้นฐานของรางยาว 600 มม. (24 นิ้ว) ต่อผู้ใช้หนึ่งคนหากต่ำกว่าเกณฑ์ดังกล่าว การที่ข้อศอกไปชนกันระหว่างผู้ใช้งานที่อยู่ติดกันจะรบกวนกิจวัตรประจำวันและสร้างจุดแออัดในช่วงเวลาที่มีผู้ใช้งานมากที่สุด

การละหมาดวันศุกร์ (จุมอะห์) และการรวมตัวกันในวันอีด ถือเป็นภาระการใช้งานหลักในการออกแบบ สถานที่ที่รองรับผู้คน 200 คนในการอาบน้ำละหมาดภายในเวลาไม่ถึง 20 นาที จำเป็นต้องแก้ปัญหาเรื่องปริมาณงาน และจำนวนอุปกรณ์เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น โปรดใช้ตารางด้านล่างเพื่อจับคู่ความยาวรางกับจำนวนผู้ใช้งานพร้อมกัน:

พื้นที่สำหรับอาบน้ำชายและหญิงจำเป็นต้องมีการติดตั้งรางน้ำแยกต่างหากอย่างอิสระแทนที่จะเป็นหน่วยสองด้านเดียว โครงสร้างพื้นฐานการระบายน้ำร่วมกันเป็นที่ยอมรับได้ แต่การเข้าถึงอ่างเก็บน้ำร่วมกันนั้นไม่เป็นที่ยอมรับ

ซินเหอเป็นผู้ผลิตแหวนรองเท้าสำหรับทำวูดู ทำจากสแตนเลส (รุ่น PQ472)โดยมีขนาดมาตรฐาน 500 × 780 × 451 มม. สำหรับติดตั้งบนพื้น และสามารถปรับขนาดตามต้องการ พร้อมทั้งจัดวางเป็นแถวต่อเนื่องหลายสถานีบนระบบระบายน้ำร่วมกัน เพื่อให้เข้ากับระดับความจุใดๆ ก็ได้ โครงสร้างมาตรฐานใช้สแตนเลสเกรด 304 ส่วนเกรด 316 มีให้เลือกสำหรับพื้นที่ชายฝั่งและลานสวดมนต์กึ่งกลางแจ้ง กรุณาส่งจำนวนผู้ใช้งานและขนาดห้องที่คาดการณ์ไว้ให้ทีมงาน Xinhe เพื่อขอรับข้อเสนอการจัดวางขนาดที่เหมาะสม

รูปแบบสถานีเดี่ยว สถานีคู่ และสถานีสามสถานี

สถานีเดียว (600 มม.)

• ติดตั้งรางน้ำให้แนบสนิทกับผนังที่เปียก: ที่นั่ง 1 ที่ ก๊อกน้ำ 1 ที่ และท่อระบายน้ำ 1 ที่
• ต่อท่อระบายน้ำไปตามเส้นทางที่สั้นที่สุดไปยังท่อหลัก
• วางที่นั่งไว้ที่ความสูง 450 มม. หันหน้าเข้าหารางน้ำ โดยมี...ทางเดินกว้าง 800 มม.ข้างหลังมัน

สถานีคู่ (1,200 มม.)

• ตำแหน่งขนาด 600 มม. สองตำแหน่งใช้ท่อระบายตรงกลางร่วมกัน โดยมีที่นั่งอยู่ที่ปลายแต่ละด้าน
• ทำพื้นรางให้ลาดเอียงเข้าด้านใน 1:60 จากทั้งสองด้าน เพื่อให้ท่อระบายน้ำอยู่จุดต่ำสุด
• เว้นทางเดินให้ว่างอย่างน้อย 800 มม. บริเวณที่นั่งแต่ละที่

สถานีสามช่อง (1,800 มม.)

• สามตำแหน่ง สามช่องระบายน้ำอิสระ
• อย่ารวมท่อระบายน้ำขนาด 1,800 มม. ไว้ที่ท่อเดียว: ในช่วงเวลาที่มีปริมาณน้ำมาก ท่อระบายขนาด 75 มม. เพียงท่อเดียวไม่สามารถรองรับการไหลของน้ำจากก๊อกน้ำสามตัวพร้อมกันได้โดยไม่เกิดการไหลย้อนกลับ
• รักษาพื้นที่ว่าง 800 มม. ระหว่างขอบด้านหน้าของที่นั่งแต่ละตัวกับผนังหรือสิ่งติดตั้งใดๆ ที่อยู่ตรงข้าม

หลักการออกแบบตามหลักสรีรศาสตร์ของที่นั่งและที่วางเท้า

มิติทุกอย่างด้านล่างนี้ล้วนมาจากข้อกำหนดการใช้งานข้อเดียว นั่นคือ ผู้ใหญ่ที่นั่งอยู่จะต้องยกเท้าข้างหนึ่งขึ้นให้สูงถึงข้อเท้าภายในอ่างล้าง ค้างไว้ในตำแหน่งนั้นเป็นเวลาสามรอบการล้าง และก้าวลงบนพื้นเปียกโดยไม่ลื่น

• ความสูงของหน้าที่นั่ง:สูงจากพื้นสำเร็จรูป 450 มม. (18 นิ้ว) อยู่ในระดับเดียวกับความสูงของเก้าอี้มาตรฐาน เพื่อลดอาการปวดหลังส่วนล่างขณะยกเท้าขึ้น
• ความสูงของรางพักเท้า:วางส้นเท้าให้สูงจากพื้นรางประมาณ 150–200 มม. (6–8 นิ้ว) โดยให้ส้นเท้าอยู่ในมุมที่เป็นธรรมชาติโดยไม่ดันเข่าให้สูงกว่าสะโพก
• ระยะห่างในแนวนอน จากขอบด้านหน้าของที่นั่งถึงเส้นกึ่งกลางของก๊อกน้ำ:350–400 มม. (14–16 นิ้ว) ช่วยให้สามารถเอื้อมถึงก๊อกน้ำได้โดยไม่ต้องเอนตัวไปข้างหน้าจากที่นั่ง
• ความกว้างของที่นั่งต่อตำแหน่งผู้ใช้งาน:ระยะห่างอย่างน้อย 450 มม. (18 นิ้ว) เพื่อป้องกันไม่ให้ไหล่ไปชนกับผู้ใช้งานข้างเคียง

ผลิตที่นั่งโดยใช้วิธีใดวิธีหนึ่งต่อไปนี้ส่วนประกอบเชื่อมแบบรวมของโครงราง ที่นั่งที่ยึดด้วยสลักเกลียวจะหลวมในสภาพแวดล้อมที่เปียกชื้นอย่างต่อเนื่องภายใน 18-24 เดือน: ส่วนเชื่อมต่อเกลียวจะเกิดการกัดกร่อนและที่นั่งจะเกิดการขยับด้านข้าง ซึ่งก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อการตกหล่นภายใต้แรงกระทำแบบไดนามิก

การออกแบบระบบระบายน้ำและการป้องกันน้ำล้น

ปัญหาการระบายน้ำที่ไม่ดีเป็นข้อร้องเรียนที่พบบ่อยที่สุดในบันทึกการบำรุงรักษาเครื่องล้างเท้าในพิธีวูดู สาเหตุหลักเกือบทุกครั้งคือท่อระบายน้ำมีขนาดเล็กเกินไป ความลาดชันไม่เพียงพอ หรือทั้งสองอย่าง ตารางด้านล่างระบุพารามิเตอร์ทางวิศวกรรมขั้นต่ำ:

สำหรับรางน้ำที่มีความยาวมากกว่า 2,400 มม. ให้ติดตั้งท่อระบายน้ำที่ปลายทั้งสองข้างแทนที่จะใช้ท่อระบายตรงกลาง ท่อระบายตรงกลางเพียงท่อเดียวในท่อยาว 3,000 มม. จำเป็นต้องมีความลาดเอียง 1:30 เพื่อให้ระบายน้ำได้ถึงปลายอีกด้าน ซึ่งชันเกินกว่าที่ผู้ใช้งานจะรับได้ และยากต่อการผลิตให้ได้มาตรฐานสม่ำเสมอ การใช้ท่อระบายสองท่อที่ปลายทั้งสองข้างโดยมีความลาดเอียง 1:60 จะช่วยแก้ปัญหาด้านรูปทรงเรขาคณิตนี้ได้

ตัวเลือกการควบคุมก๊อกน้ำ:

• วาล์วเซ็นเซอร์อินฟราเรด:ระบบตัดไฟอัตโนมัติ 15 วินาทีจะหยุดการไหลของน้ำระหว่างขั้นตอนการซัก ซึ่งเป็นสาเหตุหลักของการสิ้นเปลืองน้ำในก๊อกน้ำแบบใช้มือหมุน จำเป็นต้องใช้แหล่งจ่ายไฟกันน้ำในบริเวณที่เปียกชื้น (หม้อแปลงไฟฟ้าอย่างน้อยระดับ IP67)
• วาล์วปิดอัตโนมัติแบบหน่วงเวลา:ระบบตัดไฟอัตโนมัติแบบตั้งเวลา ไม่ต้องพึ่งพาไฟฟ้า เหมาะสำหรับสถานที่ที่มีไฟฟ้าไม่สม่ำเสมอ หรือโครงการที่ได้รับการรับรองมาตรฐาน BREEAM และ LEED ที่ต้องการไม่มีโครงสร้างพื้นฐานทางไฟฟ้าในพื้นที่เปียก
• ก๊อกน้ำแบบคันโยก:ต้นทุนต่ำที่สุด; ระบุเฉพาะจุดที่เจ้าหน้าที่คอยตรวจสอบห้อง เนื่องจากก๊อกน้ำที่เปิดทิ้งไว้จะทำให้ระบบระบายน้ำใช้งานไม่ได้

การต้านทานการลื่นไถล วัสดุ และการแบ่งโซนความปลอดภัย

บริเวณทำความสะอาดร่างกายก่อนละหมาดมีความเสี่ยงต่อการลื่นล้มสูงที่สุดในบรรดาสถานที่ละหมาดทั้งหมด ผู้ใช้งานต้องเปลี่ยนท่าจากนั่งเป็นยืนบนพื้นเปียก โดยต้องระมัดระวังเท้าที่เปียกและรองเท้าที่ไม่กระชับ จึงจำเป็นต้องมีกลยุทธ์การจัดการพื้นผิวที่แตกต่างกันออกไปในแต่ละโซน:

เขตชื้น (ภายในร่องความกดอากาศต่ำ):รางพักเท้าและพื้นรางต้องรับน้ำหนักได้ลวดลายเพชรหรือลวดลายไขว้หลีกเลี่ยงพื้นผิวเรียบลื่นทุกจุดที่พื้นรองเท้าสัมผัสกับเหล็ก ระบุพื้นผิวขัดเงาแบบด้าน (Ra 0.8–1.6 μm) สำหรับพื้นผิวที่ไม่เป็นลวดลายทั้งหมด เหล็กขัดเงาแบบกระจกในบริเวณที่เปียกชื้นเป็นอันตราย

บริเวณเปลี่ยนผ่าน (ทางออก):ติดตั้งแผ่นยางดูดซับน้ำหรือท่อระบายน้ำสำรองที่จุดทางออก ผู้ใช้งานจะก้าวเท้าเปียกออกจากบริเวณรางน้ำไปยังทางเดินที่มักปูพรมไปยังห้องละหมาด ควรเว้นพื้นที่เปียกไว้ 600 มิลลิเมตรตรงทางออกรางน้ำเพื่อรองรับน้ำที่ไหลลงมาในช่วงสองถึงสามก้าวแรกก่อนที่ผู้ใช้งานจะถึงพรมละหมาด

ราวจับ:ติดตั้งราวจับสแตนเลสขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 32 มม. (1.25 นิ้ว)ระหว่างตำแหน่งผู้ใช้แต่ละคนสูงจากพื้นสำเร็จรูป 800–900 มม. (31–35 นิ้ว)ราวนี้ใช้สำหรับการเปลี่ยนท่าจากนั่งเป็นยืน ซึ่งเป็นจุดที่มีความเสี่ยงต่อการหกล้มสูงที่สุดในลำดับขั้นตอน

ระบุขนาดพื้นห้องละหมาดทั้งหมดให้ชัดเจนระดับความต้านทานการลื่นไถลของลูกตุ้มขั้นต่ำ R11(ค่าการทดสอบลูกตุ้ม ≥ 36) ค่า R10 ไม่เพียงพอสำหรับสภาพแวดล้อมที่เปียกชื้นอย่างต่อเนื่องเมื่อถอดรองเท้า

สำหรับการเปรียบเทียบที่ครอบคลุมมากขึ้นระหว่างสแตนเลส เซรามิก และโพลีเมอร์ โปรดดูคู่มือเกี่ยวกับวัสดุชนิดใดเหมาะสมที่สุดสำหรับอ่างล้างจานอเนกประสงค์ในพื้นที่ที่มีการใช้งานบ่อยครอบคลุมข้อมูลประสิทธิภาพระยะยาวในสภาพแวดล้อมเปียกที่เทียบเคียงกันได้

คำถามที่พบบ่อย

กฎหมายเกี่ยวกับการก่อสร้างกำหนดให้ต้องมีสถานที่สำหรับทำวุฎูโดยเฉพาะหรือไม่?

ไม่มีข้อกำหนดด้านการก่อสร้างใดระบุว่า “วุฑู” (การล้างเท้าก่อนละหมาด) เป็นส่วนประกอบที่จำเป็น กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคของสหราชอาณาจักร ปี 2010, กฎหมายว่าด้วยการเลือกปฏิบัติทางด้านความพิการของออสเตรเลีย, กฎหมายสิทธิมนุษยชนของแคนาดา และกฎหมายว่าด้วยการจัดหาที่พักในที่ทำงานตามมาตรา VII ของสหรัฐอเมริกา ล้วนกำหนดให้นายจ้างและผู้ประกอบการสถานที่สาธารณะต้องจัดหาที่พักที่เหมาะสมตามหลักศาสนา ในทางปฏิบัติ สนามบินขนาดใหญ่ มหาวิทยาลัย หน่วยงานสาธารณสุข และวิทยาเขตของบริษัทขนาดใหญ่ ต่างถือว่าสถานีล้างเท้าสำหรับวุฑูเป็นข้อกำหนดมาตรฐานที่ต้องปฏิบัติตาม มากกว่าจะเป็นการปรับปรุงเพิ่มเติมตามดุลยพินิจ

จะป้องกันกลิ่นไม่พึงประสงค์ในห้องน้ำที่มีผู้ใช้งานจำนวนมากได้อย่างไร?

สาเหตุหลักของกลิ่นไม่พึงประสงค์ส่วนใหญ่มาจากสองแหล่ง ได้แก่ คราบจุลินทรีย์ในร่องยาแนวกระเบื้องเซรามิก และน้ำในท่อดักกลิ่น (P-trap) ที่ระเหยไปในช่วงเวลาที่ไม่ใช่เวลาละหมาด รางน้ำเหล็กทั้งหมดที่ไม่มีร่องยาแนวจะช่วยขจัดสาเหตุแรกได้ สำหรับท่อดักกลิ่น ควรเลือกใช้แบบที่มีความลึกของซีลน้ำ (75 มม. เทียบกับมาตรฐาน 50 มม.) และติดตั้งวาล์วระบายอากาศบนท่อระบายอากาศเพื่อป้องกันไม่ให้แรงดันลบดูดน้ำในซีลจนแห้ง ในวันที่ใช้งานน้อย วาล์วโซลินอยด์แบบตั้งเวลาเติมน้ำราคาประหยัดบนท่อระบายน้ำทิ้งจะช่วยรักษาระดับน้ำในซีลให้คงที่

น้ำเสียจากการทำวุฎู (การอาบน้ำละหมาด) สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้หรือไม่?

น้ำเสียจากการทำวุฎู (การอาบน้ำละหมาดวันศุกร์) จัดเป็นน้ำเสียประเภทเบา: มีของแข็งแขวนลอยต่ำ มีความต้องการออกซิเจนทางชีวเคมีต่ำ และปราศจากสิ่งปนเปื้อนจากน้ำเสียประเภทดำ หลังจากผ่านการกรองขั้นต้นเพื่อกำจัดเส้นผมและเส้นใย และการบำบัดขั้นที่สองด้วยถ่านกัมมันต์หรือรังสียูวีแล้ว น้ำเสียนี้สามารถนำไปใช้ในการชำระล้างโถส้วมหรือรดน้ำต้นไม้ได้ สถานที่ขนาดใหญ่ในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มาเลเซีย และศูนย์ละหมาดในมหาวิทยาลัยแห่งใหม่ในสหราชอาณาจักร ใช้ระบบการนำน้ำเสียกลับมาใช้ใหม่แบบวงปิดเพื่อเพิ่มคะแนนภายใต้มาตรฐาน LEED v4 และ BREEAM New Construction ปริมาณน้ำเสียมีนัยสำคัญ: กลุ่มผู้ละหมาด 600 คนที่ทำวุฎูก่อนละหมาดวันศุกร์จะสร้างน้ำเสียที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ประมาณ 1,200–1,800 ลิตร

ก๊อกน้ำสำหรับอาบน้ำละหมาดควรมีอุณหภูมิน้ำเท่าไร?

ตั้งวาล์วผสมน้ำแบบควบคุมอุณหภูมิ (TMV) ให้จ่ายน้ำที่อุณหภูมิที่กำหนด35–38 องศาเซลเซียส (95–100 องศาฟาเรนไฮต์)ในช่วงฤดูหนาว ก๊อกน้ำที่จ่ายเฉพาะน้ำเย็นจะทำให้ผู้ใช้ต้องรีบทำธุระส่วนตัว ซึ่งเพิ่มโอกาสในการลื่นล้มเมื่อก้าวออกจากห้องน้ำ วาล์วควบคุมอุณหภูมิ (TMV) ยังช่วยลดความเสี่ยงจากการถูกน้ำร้อนลวกหากเกิดความผิดพลาดในการจ่ายน้ำร้อนทำให้อุณหภูมิน้ำประปาสูงขึ้น มาตรฐานสิ่งอำนวยความสะดวกส่วนใหญ่ในสหราชอาณาจักรและออสเตรเลียกำหนดให้ติดตั้ง TMV ในจุดล้างมือที่เข้าถึงได้ทุกจุดเพื่อเป็นมาตรการป้องกันขั้นพื้นฐาน

รายการตรวจสอบคุณสมบัติขั้นสุดท้าย

ใช้รายการนี้เป็นด่านตรวจสอบเบื้องต้นก่อนออกแบบร่างทางกลสำหรับการติดตั้งเครื่องล้างเท้าในพิธีวูดู

• ต้องจัดสรรความยาวรางเชิงเส้นอย่างน้อย 600 มม. ต่อตำแหน่งผู้ใช้
• การติดตั้งรางตัวผู้และตัวเมียถูกกำหนดให้เป็นหน่วยอิสระ
• ความสูงของหน้าที่นั่ง: 450 มม. (18 นิ้ว) เหนือพื้นสำเร็จรูป
• ความสูงของราวพักเท้า: 150–200 มม. (6–8 นิ้ว) เหนือพื้นราง
• ระยะเอื้อมแนวนอนจากที่นั่งถึงก๊อกน้ำ: 350–400 มม. (14–16 นิ้ว)
• ความกว้างของที่นั่งต่อตำแหน่ง: อย่างน้อย 450 มม. (18 นิ้ว); โครงสร้างเชื่อมแบบชิ้นเดียว
• ความลาดชันของพื้นรางระบายน้ำ: อย่างน้อย 1:60 (16 มม./ม.)
• เส้นผ่านศูนย์กลางท่อระบายน้ำ: 75 มม. (3 นิ้ว) ต่อตำแหน่ง; มีช่องระบายคู่สำหรับท่อที่มีความยาวเกิน 2,400 มม.
• ขนาดรูตะแกรงกรอง: สูงสุด 4 มม.
• ท่อดักกลิ่น (P-trap) ที่มีการปิดผนึกอย่างแน่นหนา (ระดับน้ำ 75 มม.) ได้รับการยืนยันตามแผนผังระบบระบายน้ำแล้ว
• วัสดุราง: สแตนเลสสตีลชนิด 304 หนาอย่างน้อย 1.5 มม. (16 เกจ); ชนิด 316 สำหรับพื้นที่ชายฝั่งหรือกึ่งกลางแจ้ง
• มุมรางด้านใน: รัศมีขั้นต่ำ R10 มม. (ห้ามมีรอยต่อเป็นมุมฉากที่แหลมคม)
• ราวจับ: เส้นผ่านศูนย์กลาง 32 มม. ความสูงจากพื้น 800–900 มม. ระหว่างตำแหน่งผู้ใช้งานแต่ละคน
• พื้นห้องสุขา: ค่าการลื่นไถลแบบลูกตุ้ม R11 (PTV ≥ 36) ทั่วทั้งบริเวณเปียก

พร้อมที่จะเปลี่ยนจากการตรวจสอบรายการไปสู่การวาดภาพแล้วหรือยัง?ส่งแบบแปลนพื้นที่และจำนวนผู้ใช้งานที่คาดการณ์ไว้ในวันศุกร์ให้ Xinhe เพื่อตรวจสอบรายละเอียดและเสนอราคาสำหรับเครื่องล้างเท้าสำหรับทำวูดูแบบกำหนดเอง