ผังห้องอเนกประสงค์สำหรับทำความสะอาด: อ่างล้างสิ่งสกปรก ถังเก็บสิ่งสกปรก และอ่างล้างมือ แบ่งโซนตาม HTM64

การตรวจสอบความสะอาดห้องอเนกประสงค์ที่สกปรกส่วนใหญ่มักพบปัญหาเดียวกัน คือ กระโถนเปื้อน ถังทำความสะอาด และถุงขยะทางการแพทย์ที่เคลื่อนย้ายผ่านพื้นที่ 8 ตารางเมตรเดียวกันโดยไม่มีทิศทางการไหลเวียนที่แน่นอน เมื่อพยาบาลถือขวดปัสสาวะที่บรรจุเต็มเบียดผ่านเจ้าหน้าที่อีกคนที่กำลังล้างไม้ถูพื้น ความเสี่ยงของการปนเปื้อนข้ามก็จะเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก การจัดวางผังที่ดีจะแยกขั้นตอนที่เป็นอันตราย ตอบสนองข้อกำหนดของ UK Health Technical Memorandum 64 (HTM64) และช่วยให้บุคลากรทางการแพทย์เคลื่อนที่ไปในทิศทางที่คาดเดาได้และปลอดภัย โดยมีอ่างล้างของเหลวที่ใช้แล้วอยู่ตรงกลางของกระบวนการกำจัดของเสีย

ห้องชะล้างคืออะไร และเหตุใดการจัดวางจึงมีความสำคัญ

ห้องชะล้างเป็นพื้นที่สนับสนุนทางการแพทย์เฉพาะที่รับ จัดการ และกักเก็บของเสียจากมนุษย์และอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่ปนเปื้อน การจัดวางพื้นที่ควบคุมว่าเชื้อโรคจะถูกแยกไว้หรือแพร่กระจายไปยังห้องผู้ป่วยที่สะอาด การวางแผนที่ไม่ดี เช่น การวางอ่างล้างมือไว้ติดกับถังทิ้งของเสียโดยตรง จะทำให้ละอองน้ำลายที่ปนเปื้อนตกลงบนพื้นผิวที่ควรจะสะอาด

การออกแบบผังห้องอเนกประสงค์สำหรับทำความสะอาดที่ดี จะช่วยลดภาระการตัดสินใจของพนักงาน ห้องดังกล่าวจะบังคับให้พนักงานต้องทำงานตามลำดับอย่างเป็นธรรมชาติ จากบริเวณที่มีการปนเปื้อนมากที่สุดไปยังจุดล้างมือ พนักงานไม่สามารถทำงานให้เสร็จได้หากไม่ปฏิบัติตามลำดับที่ถูกต้อง เรียนรู้เพิ่มเติมอุปกรณ์ระบายน้ำในคลินิกช่วยขัดขวางการแพร่กระจายของเชื้อโรคได้อย่างไรก่อนที่จะระบุตำแหน่งติดตั้งอุปกรณ์ใดๆ

รุ่น HTM64 แบบสามโซนสำหรับการแยกสิ่งสกปรก/ของสะอาด

ข้อกำหนดด้านสุขอนามัยของอาคาร HBN 00-09 และ HTM64 กำหนดให้มีการทำงานแบบทางเดียว พนักงานต้องนำสิ่งของที่สกปรกเข้ามา ทิ้งขยะที่หน่วยกำจัดขยะ ทำความสะอาดหรือฆ่าเชื้อภาชนะบรรจุ ล้างมือที่อ่างล้างมือที่จัดไว้ให้ และออกไปโดยไม่เดินย้อนกลับมาทางเดิม

กระบวนการทำงานดำเนินไปในทิศทางเดียว:

1. รายการพนักงานเข้ามาพร้อมกับสิ่งของที่สกปรก
2. โซน 1 (ใบเสร็จรับเงินสกปรกและการคัดแยก): นำกระโถน โถส้วม และถุงที่ปนเปื้อนไปทิ้ง
3. โซน 2 (การกำจัดและการแปรรูปใหม่): ใช้ถังรองรับของเสีย เครื่องบด หรือเครื่องล้างกระโถน
4. โซน 3 (สุขอนามัยมือ)ล้างมือที่อ่างล้างมือในคลินิก
5. ทางออก: ออกไปโดยไม่ย้อนกลับมาทางเดิม

มาตรฐาน HTM64 กำหนดให้โครงสร้างการแบ่งโซนนี้เป็นหลักการออกแบบห้อง ซึ่งจะทำให้บรรลุผลได้นั้น จำเป็นต้องมีสถานีทำงานที่แยกจากกันอย่างชัดเจน 3 สถานี โดยไม่มีพื้นที่ทำงานทับซ้อนกัน

โซน 1: การรับและคัดแยกขยะสกปรก

จัดวางพื้นที่นี้ไว้ด้านในประตูทางเข้าทันที เจ้าหน้าที่จำเป็นต้องมีพื้นผิวที่มั่นคงสำหรับวางกระโถนที่ใช้แล้ว กระโถนสุขภัณฑ์ และถุงที่ปนเปื้อน ก่อนเริ่มขั้นตอนการกำจัดใดๆ

ระบุเคาน์เตอร์รับของที่ทำจากสแตนเลสเกรด 304 โดยมีขอบยกสูง 50 มม. ที่ขอบด้านหลังทั้งสามด้าน ขอบยกนี้ช่วยป้องกันการหกเลอะเทอะและช่วยให้พนักงานมีขอบที่ชัดเจนในการดันสิ่งของโดยไม่ทำให้ล้ม ห้ามวางอุปกรณ์ที่สะอาด ผลิตภัณฑ์ใช้แล้วทิ้ง หรือเอกสารใดๆ บนพื้นผิวนี้

โซน 2: การกำจัดและการแปรรูปใหม่

โซน 2 มีความเสี่ยงต่อการปนเปื้อนสูงที่สุด เป็นที่ตั้งของหน่วยกำจัดของเหลวเสียหลัก พร้อมด้วยเครื่องบดหรือเครื่องล้างและฆ่าเชื้อกระโถนในกรณีที่ข้อกำหนดอนุญาต เครื่องบดจะจัดการกับกระโถนเยื่อกระดาษแบบใช้ครั้งเดียว ช่วยลดความเสี่ยงในการกำจัดโดยไม่จำเป็นต้องเททิ้งด้วยมือ

ควรวางถังรองรับของเสียและเครื่องบดของเสียให้ห่างกันไม่เกิน 400 มิลลิเมตร พนักงานที่ถือภาชนะที่เปิดอยู่และสกปรกควรเดินในระยะทางที่สั้นที่สุดก่อนถึงจุดทิ้งของเสีย

โซน 3: ล้างมือให้สะอาดก่อนออกจากอาคาร

จัดวางจุดล้างมือไว้ที่ปลายห้อง ติดกับประตูทางออก อ่างล้างมือสำหรับใช้ในคลินิกจะตั้งอยู่ตรงนี้ แยกจากจุดจ่ายน้ำยา และอยู่นอกเขตโซน 2 เจ้าหน้าที่ควรล้างมือเป็นขั้นตอนสุดท้ายก่อนจับลูกบิดประตู

ห้ามนำสิ่งของ ภาชนะ หรืออุปกรณ์ทำความสะอาดที่สกปรกเข้าไปในโซน 3 ระยะห่างทางกายภาพระหว่างโซน 2 และโซน 3 เป็นมาตรการควบคุมการติดเชื้อที่ตั้งใจไว้

การเลือกอ่างล้างเศษอาหาร: แบบติดผนังหรือแบบรวมกับอ่างล้าง

อ่างล้างขยะทั่วไปในเชิงพาณิชย์มักขาดความเร็วในการชำระล้าง การระบายน้ำ และความลึกของอ่างที่จำเป็นสำหรับขยะทางการแพทย์ ดังนั้น สำหรับห้องอเนกประสงค์ที่เหมาะสม คุณควรเลือกระหว่างอ่างล้างขยะแบบติดผนังขนาดกะทัดรัด หรืออ่างล้างขยะแบบรวมที่ใช้ในโรงพยาบาล

การตัดสินใจขึ้นอยู่กับขนาดพื้นที่ห้อง ปริมาณงานของพนักงาน และว่าคุณต้องการอ่างล้างมือแบบใช้มือแยกต่างหากที่ติดตั้งอยู่ในชุดเดียวกันหรือไม่

ก่อนที่จะสรุปการออกแบบห้องระบายน้ำ โปรดศึกษาข้อมูลทั้งหมดอย่างละเอียดเกณฑ์การกำหนดขนาดอ่างพักน้ำและระบบระบายน้ำสำหรับโครงการด้านการดูแลสุขภาพและสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อให้ตำแหน่งท่อประปาเบื้องต้นตรงกับตำแหน่งท่อระบายสิ่งปฏิกูลของคุณ

ขอเอกสารข้อมูลทางเทคนิคสำหรับทั้งสองรุ่นก่อนที่คุณจะสรุปแบบแปลนห้อง คุณสามารถปรับแต่งขนาด ตำแหน่งช่องระบายน้ำ และความสูงของถังเก็บน้ำให้ตรงกับศูนย์ประปาที่มีอยู่ได้

กฎ HTM64 สำหรับอ่างล้างมือในคลินิก

การล้างมือในอ่างล้างมือที่ใช้สำหรับทิ้งกระโถนถือเป็นความล้มเหลวในการควบคุมการติดเชื้อในสถานพยาบาล ละอองฝอยจากกระบวนการทิ้งกระโถนมีเชื้อโรคที่สามารถเจริญเติบโตได้ อ่างล้างมือเฉพาะสำหรับใช้ในสถานพยาบาลในโซน 3 ช่วยขจัดความเสี่ยงนี้ได้ มาตรฐาน HTM64 กำหนดเกณฑ์การออกแบบที่ไม่สามารถต่อรองได้ 3 ประการสำหรับอ่างล้างมือนี้:

1. ไม่มีรูสำหรับก๊อกน้ำบนพื้นอ่างล้างหน้าระบุให้ติดตั้งก๊อกน้ำแบบติดผนังเหนืออ่างล้างหน้า ก๊อกน้ำแบบติดบนเคาน์เตอร์จะทำให้เกิดรอยต่อแนวนอนซึ่งมีน้ำขังอยู่เชื้อ Pseudomonas aeruginosaจุลินทรีย์เหล่านี้สามารถเจริญเติบโตในตัวก๊อกน้ำผ่านรอยต่อที่เปียกชื้น และสามารถอยู่รอดได้แม้จะผ่านการฆ่าเชื้อบนพื้นผิวตามปกติแล้วก็ตาม
2. ไม่มีช่องระบายน้ำล้นอ่างล้างมือต้องมีพื้นผิวเรียบต่อเนื่องโดยไม่มีช่องระบายน้ำล้น ช่องระบายน้ำล้นจะกักเก็บน้ำนิ่งไว้ด้านหลังพื้นผิวเซรามิกหรือเหล็กที่มองเห็นได้ ซึ่งจะทำให้เกิดคราบจุลินทรีย์ขึ้นภายในเวลาเพียง 48 ชั่วโมง และทนทานต่อสารฆ่าเชื้อที่มีคลอรีนเป็นส่วนประกอบในความเข้มข้นมาตรฐาน
3. ไม่มีปลั๊กหรือโซ่ช่องระบายของเสียยังคงเปิดอยู่และระบายได้อย่างสะดวก พนักงานไม่สามารถปล่อยให้น้ำขังในอ่างล้างมือได้ ซึ่งจะทำให้การล้างมือทั้งหมดต้องทำภายใต้กระแสน้ำไหลเท่านั้น ช่วยลดปริมาณแบคทีเรียที่ถ่ายโอนไปยังพื้นผิวอ่างล้างมือ

ข้อกำหนดเกี่ยวกับก๊อกน้ำสำหรับห้องอเนกประสงค์สกปรก

ก๊อกน้ำทั้งหมดในห้องอเนกประสงค์ที่ใช้สำหรับล้างสิ่งสกปรก รวมถึงก๊อกน้ำที่ใช้กับอ่างล้างเศษอาหาร ต้องใช้งานได้โดยไม่ต้องสัมผัสด้วยมือ ควรใช้ก๊อกน้ำแบบติดผนังที่มีเซ็นเซอร์อินฟราเรด หรือก๊อกน้ำแบบคันโยกที่มีความยาวคันโยกอย่างน้อย 200 มม. ตั้งวาล์วผสมน้ำแบบเทอร์โมสตัทเป็นมาตรฐาน TMV3 โดยจ่ายน้ำที่มีอุณหภูมิระหว่าง 38°C ถึง 41°C หันหัวจ่ายน้ำลงไปยังท่อระบายน้ำ หากหันหัวจ่ายน้ำไปข้างหน้า จะทำให้น้ำหยดกระจายไปทั่วพื้นผิวอ่างล้าง

ข้อกำหนดด้านวัสดุและโครงสร้างสำหรับพื้นที่คลินิกเปียก

การผสมผสานระหว่างน้ำยาฆ่าเชื้อที่ปล่อยคลอรีน การฉีดน้ำแรงดันสูงทุกวัน และแรงกระแทกอย่างหนักจากถังน้ำสำหรับถูพื้นและรถเข็นอุปกรณ์ จะทำให้วัสดุคุณภาพต่ำเสื่อมสภาพภายในสองถึงสามปี

เกรดเหล็กและความหนาของแผ่นเหล็ก

เหล็กกล้าไร้สนิมเกรด 304 เป็นไปตามข้อกำหนดของโรงพยาบาลส่วนใหญ่ในสหราชอาณาจักร ควรเลือกใช้เกรด 316 หากทีมควบคุมการติดเชื้อของคุณใช้ยาเม็ดโซเดียมไดคลอโรไอโซไซยานูเรต (NaDCC) มากกว่า 1,000 ppm ต่อวัน หรือหากสถานพยาบาลตั้งอยู่ภายในรัศมีสองกิโลเมตรจากพื้นที่ชายฝั่งทะเล แผ่นเหล็กที่มีความหนาน้อยกว่า 1.2 มม. จะงอตัวเมื่อรับน้ำหนัก ทำให้รอยเชื่อมแตกและทำให้ซีลซิลิโคนระหว่างแผ่นเหล็กกับผนังเสียหาย เมื่อความชื้นซึมเข้าไปด้านหลังแผ่นเหล็กกล้าไร้สนิม พื้นผิวของผนังยิปซัมจะเสื่อมสภาพและเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดเชื้อราซ้ำ

มุมโค้งและงานเชื่อมเก็บรายละเอียด

มุมภายในทั้งหมดของอ่างล้างจานและขอบเคาน์เตอร์ต้องมีรัศมีโค้งอย่างน้อย 10 มม. พื้นที่ที่อยู่ติดกับ CSSD และห้องอเนกประสงค์ใดๆ ที่ต้องผ่านการตรวจสอบการฆ่าเชื้อต้องใช้รูปทรงนี้: มุมเหลี่ยมก้นแบนจะต้านทานการทดสอบการเช็ดแบบมาตรฐานและกักเก็บคราบตกค้างที่ผ่านการตรวจสอบด้วยสายตาแต่ไม่ผ่านการตรวจสอบด้วยสำลี ATP ระบุรอยเชื่อมแบบเฮลิอาร์ค ขัดให้เรียบและขัดเงาให้ได้ผิวซาติน 180 กริตที่สม่ำเสมอทั่วทั้งพื้นผิวภายนอก

การหุ้มผนังและการเว้นระยะห่างของพื้น

ปิดบริเวณที่เปียกชื้นด้วยแผ่นปิดผนังสแตนเลสเกรด 304 หนา 1.2 มม. ด้านหลังถังพักน้ำเสีย โดยให้สูงขึ้นจากขอบอย่างน้อย 1,200 มม. เพื่อป้องกันพื้นผิวแผ่นยิปซัมจากการซึมผ่านของละอองน้ำ การติดตั้งกระเบื้องเซรามิกแบบมาตรฐานไม่สามารถทำเช่นนี้ได้ในบริเวณร่องยาแนว

ติดตั้งเครื่องกำจัดขยะแบบแขวนผนังทุกเครื่องด้วยขายึดที่แข็งแรง โดยเว้นระยะห่างจากพื้นอย่างน้อย 150 มม. เครื่องขัดพื้นต้องการช่องว่างนี้ สำหรับสถานที่ที่ใช้การถูพื้นด้วยมือ ช่องว่าง 100 มม. เป็นอย่างน้อยที่สุด ขาหรือฐานที่อยู่ระดับเดียวกับพื้นจะทำให้เกิดช่องว่างที่ดักจับสิ่งสกปรก ซึ่งหัวถูพื้นไม่สามารถเข้าถึงได้

การออกแบบห้องระบายน้ำ: ข้อผิดพลาดทั่วไปในการกำหนดคุณสมบัติ

สถาปนิกและทีมจัดซื้อจัดจ้างโครงการมักทำผิดพลาดซ้ำซากในลักษณะที่คาดเดาได้ในการออกแบบห้องระบายน้ำครั้งแรก

• การวางอ่างล้างมือไว้บนผนังเดียวกับถังพักน้ำเจ้าหน้าที่ที่ใช้ถังทิ้งเศษอาหารจะทำให้เกิดละอองน้ำลายกระเด็นที่ขอบถัง อ่างล้างมือในคลินิกที่อยู่ห่างจากถังไม่เกิน 600 มิลลิเมตร จะได้รับละอองน้ำลายที่ปนเปื้อนบนพื้นผิวด้านใน ทำให้จุดประสงค์ของการจัดพื้นที่ล้างมือโดยเฉพาะนั้นไร้ผล
• การระบุช่องระบายของเสียขนาด 50 มม.ท่อระบายขนาด 50 มม. ไม่สามารถระบายของเหลวที่มีความหนืดสูงจากของเสียทางการแพทย์ได้ ควรระบุขนาดท่อระบายของเสียอย่างน้อย 100 มม. สำหรับถังพักของเหลวเสียทุกถัง โดยต้องต่อกับท่อระบายสิ่งปฏิกูลขนาด 100 มม. ท่อระบายขนาด 100 มม. สามารถระบายสิ่งปฏิกูลในท่อดักกลิ่นได้อย่างหมดจดด้วยการล้างเพียงครั้งเดียวด้วยน้ำ 6 ลิตร โดยไม่ทิ้งสิ่งตกค้างใดๆ ไว้ในท่อดักกลิ่น
• การละเว้นการติดตั้งระบบระบายอากาศเฉพาะสำหรับห้องชะล้างมาตรฐาน HTM64 กำหนดให้ห้องอเนกประสงค์ที่มีสิ่งสกปรกต้องทำงานที่ความดันลบเมื่อเทียบกับทางเดินเข้าออก อัตราการระบายอากาศ 10 ครั้งต่อชั่วโมงจะช่วยป้องกันเชื้อโรคในอากาศไม่ให้แพร่กระจายไปยังพื้นที่อเนกประสงค์ที่สะอาดหรือห้องผู้ป่วยผ่านช่องว่างใต้ประตู
• ลืมตรวจสอบแนวการระบายน้ำก่อนจัดส่งสินค้าก่อนการผลิต ควรตรวจสอบตำแหน่งศูนย์กลางท่อระบายของเสีย ทิศทางการระบาย (แนวตั้งหรือแนวนอน) และความสูงจากพื้นถึงท่อระบายกับผู้ผลิต การปรับเปลี่ยนตำแหน่งศูนย์กลางการระบายน้ำในสถานที่ก่อสร้างจะเพิ่มต้นทุนและทำให้โครงการปรับปรุงล่าช้าในกรณีที่ตำแหน่งท่อระบายหลักเดิมคงที่

รายการตรวจสอบการจัดซื้อห้องชะล้าง

ใช้รายการนี้เมื่อเตรียมเอกสารทางเทคนิคหรือตารางการประกวดราคา:

• หน่วยกำจัดของเหลวหลัก: ระบุอ่างล้างมือแบบติดผนังขนาดกะทัดรัดรุ่น PQ219 (ตัวอ่างขนาด 540 × 540 มม.) สำหรับห้องสุขาในหอผู้ป่วยและห้องพักในสถานดูแลผู้สูงอายุ ระบุชุดอ่างล้างมือแบบรวมฟังก์ชันรุ่น KC-12060 สำหรับห้องอเนกประสงค์หลักในโรงพยาบาลที่ต้องการอ่างล้างมือแบบสองฟังก์ชัน
• อ่างล้างมือสำหรับใช้ในคลินิก: เป็นไปตามมาตรฐาน HTM64, ไม่มีระบบป้องกันน้ำล้น, ไม่มีรูสำหรับก๊อกน้ำบนเคาน์เตอร์, ก๊อกน้ำแบบติดผนังชนิดงอหรือแบบเซ็นเซอร์, วาล์ว TMV3, ช่องระบายน้ำทิ้งแบบเปิด
• แผ่นปิดผนัง: สแตนเลสเกรด 304 หนา 1.2 มม. ครอบคลุมผนังทุกด้านในบริเวณที่เปียกชื้น สูงจากขอบอุปกรณ์ติดตั้งสูงสุด 1,200 มม.
• ระบบระบายน้ำ: ท่อระบายของเสียขนาด 100 มม. ที่เครื่องกำจัดของเสีย และขนาด 40 มม. ที่อ่างล้างมือ โดยทั้งสองเชื่อมต่อกับท่อแยกสำหรับสิ่งปฏิกูลโดยเฉพาะ ซึ่งแยกจากระบบท่อสุขภัณฑ์ของหอผู้ป่วย
• การระบายอากาศภายในห้อง: ระบบดูดอากาศแบบแรงดันลบโดยเฉพาะ เปลี่ยนอากาศอย่างน้อย 10 ครั้งต่อชั่วโมง ประตูบานเกล็ดมีช่องเว้าเพื่อเติมอากาศแบบธรรมชาติ
• เครื่องบด (ตามที่ระบุไว้): วางตำแหน่งให้ห่างจากถังรองรับของเสียไม่เกิน 400 มม. เพื่อลดระยะทางการเคลื่อนย้ายภาชนะเปิดให้น้อยที่สุด ตรวจสอบให้แน่ใจว่าท่อระบายของเครื่องบดของเสียเชื่อมต่อกับท่อแยกสำหรับของเสียที่บดแล้ว เพื่อป้องกันการอุดตันในกองของเสียมาตรฐาน

ส่งแบบแปลนห้อง แผนผังจุดเชื่อมต่อระบบประปา และตารางอุปกรณ์ต่างๆ ให้กับทีมงานด้านเทคนิคของ Xinhe เพื่อตรวจสอบขนาดและยืนยันด้วยโปรแกรม CAD ผ่านทางช่องทางที่กำหนดพอร์ทัลติดต่อโครงการ.